«Threat Model Outage Mode» در دسته امنیت به مدل تهدید حالت قطعی اشاره دارد و با محافظت از کد، داده، هویت، زیرساخت، زنجیره تأمین و مسیرهای سوءاستفاده مرتبط است. در این اصطلاح، محور اصلی «مدل تهدید» است و بخش «حالت قطعی» یعنی تعریف رفتار سیستم وقتی بخشی از وابستگی‌ها یا مسیر اصلی از دسترس خارج است. این مفهوم زمانی کاربردی می‌شود که تیم بخواهد درباره طراحی، اجرا، نگهداری یا عیب‌یابی یک قابلیت تصمیم دقیق‌تری بگیرد و بداند چه داده‌ها، محدودیت‌ها، مسئولیت‌ها و ریسک‌هایی باید دیده شوند. در عمل می‌تواند در کارهایی مثل تحلیل تهدید، بازبینی دسترسی، تست نفوذ و پایش رخدادهای مشکوک استفاده شود و کمک کند تصمیم‌ها فقط بر اساس حدس یا تجربه پراکنده گرفته نشوند. مزیت مهم آن این است که مرز مالکیت، معیار موفقیت، مسیر بازگشت، اثر تغییر و نیازهای پایش روشن‌تر می‌شود؛ بنابراین پیاده‌سازی قابل نگهداری‌تر، مستندتر و قابل اعتمادتر خواهد بود. برای ورود به دیکشنری، این واژه را می‌توان به عنوان یک اصطلاح تخصصی در امنیت در نظر گرفت که برای آموزش تیم، طراحی معماری، کنترل کیفیت و گفت‌وگوی دقیق‌تر میان نقش‌های فنی مفید است.