«Storage Tier Outage Mode» در دسته رایانش ابری به لایه ذخیره‌سازی حالت قطعی اشاره دارد و با منابع ابری، مقیاس‌پذیری، هزینه، شبکه، ذخیره‌سازی، IAM و تاب‌آوری سرویس‌ها مرتبط است. در این اصطلاح، محور اصلی «لایه ذخیره‌سازی» است و بخش «حالت قطعی» یعنی تعریف رفتار سیستم وقتی بخشی از وابستگی‌ها یا مسیر اصلی از دسترس خارج است. این مفهوم زمانی کاربردی می‌شود که تیم بخواهد درباره طراحی، اجرا، نگهداری یا عیب‌یابی یک قابلیت تصمیم دقیق‌تری بگیرد و بداند چه داده‌ها، محدودیت‌ها، مسئولیت‌ها و ریسک‌هایی باید دیده شوند. در عمل می‌تواند در کارهایی مثل طراحی معماری ابری، پایش مصرف، مدیریت دسترسی و برنامه‌ریزی disaster recovery استفاده شود و کمک کند تصمیم‌ها فقط بر اساس حدس یا تجربه پراکنده گرفته نشوند. مزیت مهم آن این است که مرز مالکیت، معیار موفقیت، مسیر بازگشت، اثر تغییر و نیازهای پایش روشن‌تر می‌شود؛ بنابراین پیاده‌سازی قابل نگهداری‌تر، مستندتر و قابل اعتمادتر خواهد بود. برای ورود به دیکشنری، این واژه را می‌توان به عنوان یک اصطلاح تخصصی در رایانش ابری در نظر گرفت که برای آموزش تیم، طراحی معماری، کنترل کیفیت و گفت‌وگوی دقیق‌تر میان نقش‌های فنی مفید است.