«Steward Assignment Capacity Model» در دسته حاکمیت داده به تخصیص steward مدل ظرفیت اشاره دارد و با مالکیت داده، catalog، lineage، کیفیت، طبقه‌بندی، سیاست دسترسی و metadata مرتبط است. در این اصطلاح، محور اصلی «تخصیص steward» است و بخش «مدل ظرفیت» یعنی مدلی برای پیش‌بینی محدودیت منابع، رشد مصرف و نقطه اشباع احتمالی. این مفهوم زمانی کاربردی می‌شود که تیم بخواهد درباره طراحی، اجرا، نگهداری یا عیب‌یابی یک قابلیت تصمیم دقیق‌تری بگیرد و بداند چه داده‌ها، محدودیت‌ها، مسئولیت‌ها و ریسک‌هایی باید دیده شوند. در عمل می‌تواند در کارهایی مثل تعریف steward، ثبت lineage، کنترل access request و اعتبارسنجی data product استفاده شود و کمک کند تصمیم‌ها فقط بر اساس حدس یا تجربه پراکنده گرفته نشوند. مزیت مهم آن این است که مرز مالکیت، معیار موفقیت، مسیر بازگشت، اثر تغییر و نیازهای پایش روشن‌تر می‌شود؛ بنابراین پیاده‌سازی قابل نگهداری‌تر، مستندتر و قابل اعتمادتر خواهد بود. برای ورود به دیکشنری، این واژه را می‌توان به عنوان یک اصطلاح تخصصی در حاکمیت داده در نظر گرفت که برای آموزش تیم، طراحی معماری، کنترل کیفیت و گفت‌وگوی دقیق‌تر میان نقش‌های فنی مفید است.