«Spatial Anchor Configuration Lens» در دسته XR و محاسبات فضایی به anchor فضایی لنز پیکربندی اشاره دارد و با AR، VR، MR، نقشه‌برداری فضایی، hand tracking، spatial anchor و تعامل سه‌بعدی مرتبط است. در این اصطلاح، محور اصلی «anchor فضایی» است و بخش «لنز پیکربندی» یعنی زاویه‌ای برای بررسی اینکه تنظیمات این مفهوم چگونه روی رفتار سیستم اثر می‌گذارند. این مفهوم زمانی کاربردی می‌شود که تیم بخواهد درباره طراحی، اجرا، نگهداری یا عیب‌یابی یک قابلیت تصمیم دقیق‌تری بگیرد و بداند چه داده‌ها، محدودیت‌ها، مسئولیت‌ها و ریسک‌هایی باید دیده شوند. در عمل می‌تواند در کارهایی مثل کالیبراسیون فضا، ردیابی دست، تنظیم anchor و تست occlusion استفاده شود و کمک کند تصمیم‌ها فقط بر اساس حدس یا تجربه پراکنده گرفته نشوند. مزیت مهم آن این است که مرز مالکیت، معیار موفقیت، مسیر بازگشت، اثر تغییر و نیازهای پایش روشن‌تر می‌شود؛ بنابراین پیاده‌سازی قابل نگهداری‌تر، مستندتر و قابل اعتمادتر خواهد بود. برای ورود به دیکشنری، این واژه را می‌توان به عنوان یک اصطلاح تخصصی در XR و محاسبات فضایی در نظر گرفت که برای آموزش تیم، طراحی معماری، کنترل کیفیت و گفت‌وگوی دقیق‌تر میان نقش‌های فنی مفید است.