«Orbit Pass Quality Bar» در دسته فناوری فضایی به عبور مداری آستانه کیفیت اشاره دارد و با ماهواره، telemetry، orbit، ground station، payload، command و downlink مرتبط است. در این اصطلاح، محور اصلی «عبور مداری» است و بخش «آستانه کیفیت» یعنی حداقل سطح قابل قبول برای عملکرد، امنیت، پایداری یا تجربه کاربر. این مفهوم زمانی کاربردی می‌شود که تیم بخواهد درباره طراحی، اجرا، نگهداری یا عیب‌یابی یک قابلیت تصمیم دقیق‌تری بگیرد و بداند چه داده‌ها، محدودیت‌ها، مسئولیت‌ها و ریسک‌هایی باید دیده شوند. در عمل می‌تواند در کارهایی مثل برنامه‌ریزی pass، تحلیل telemetry، ارسال command و پایش payload استفاده شود و کمک کند تصمیم‌ها فقط بر اساس حدس یا تجربه پراکنده گرفته نشوند. مزیت مهم آن این است که مرز مالکیت، معیار موفقیت، مسیر بازگشت، اثر تغییر و نیازهای پایش روشن‌تر می‌شود؛ بنابراین پیاده‌سازی قابل نگهداری‌تر، مستندتر و قابل اعتمادتر خواهد بود. برای ورود به دیکشنری، این واژه را می‌توان به عنوان یک اصطلاح تخصصی در فناوری فضایی در نظر گرفت که برای آموزش تیم، طراحی معماری، کنترل کیفیت و گفت‌وگوی دقیق‌تر میان نقش‌های فنی مفید است.