«Memory Ownership Postmortem Anchor» در دسته برنامه‌نویسی به مالکیت حافظه لنگر postmortem اشاره دارد و با ساختار کد، منطق اجرا، مدیریت خطا، الگوهای پیاده‌سازی و کیفیت کدنویسی مرتبط است. در این اصطلاح، محور اصلی «مالکیت حافظه» است و بخش «لنگر postmortem» یعنی بخشی از تحلیل پس از رخداد که شواهد، تصمیم‌ها و اصلاحات را به این مفهوم وصل می‌کند. این مفهوم زمانی کاربردی می‌شود که تیم بخواهد درباره طراحی، اجرا، نگهداری یا عیب‌یابی یک قابلیت تصمیم دقیق‌تری بگیرد و بداند چه داده‌ها، محدودیت‌ها، مسئولیت‌ها و ریسک‌هایی باید دیده شوند. در عمل می‌تواند در کارهایی مثل بازطراحی کد، تست واحد، code review و رفع خطاهای runtime استفاده شود و کمک کند تصمیم‌ها فقط بر اساس حدس یا تجربه پراکنده گرفته نشوند. مزیت مهم آن این است که مرز مالکیت، معیار موفقیت، مسیر بازگشت، اثر تغییر و نیازهای پایش روشن‌تر می‌شود؛ بنابراین پیاده‌سازی قابل نگهداری‌تر، مستندتر و قابل اعتمادتر خواهد بود. برای ورود به دیکشنری، این واژه را می‌توان به عنوان یک اصطلاح تخصصی در برنامه‌نویسی در نظر گرفت که برای آموزش تیم، طراحی معماری، کنترل کیفیت و گفت‌وگوی دقیق‌تر میان نقش‌های فنی مفید است.