«Energy Meter Adoption Criteria» در دسته فناوری سبز به اندازه‌گیر انرژی معیار پذیرش اشاره دارد و با مصرف انرژی، carbon footprint، زمان‌بندی سبز، بهینه‌سازی منابع و پایداری زیرساخت مرتبط است. در این اصطلاح، محور اصلی «اندازه‌گیر انرژی» است و بخش «معیار پذیرش» یعنی معیارهایی برای تشخیص اینکه این مفهوم چه زمانی مناسب، قابل اجرا و کم‌ریسک است. این مفهوم زمانی کاربردی می‌شود که تیم بخواهد درباره طراحی، اجرا، نگهداری یا عیب‌یابی یک قابلیت تصمیم دقیق‌تری بگیرد و بداند چه داده‌ها، محدودیت‌ها، مسئولیت‌ها و ریسک‌هایی باید دیده شوند. در عمل می‌تواند در کارهایی مثل اندازه‌گیری انرژی، کاهش idle resource، انتخاب region و بهینه‌سازی workload استفاده شود و کمک کند تصمیم‌ها فقط بر اساس حدس یا تجربه پراکنده گرفته نشوند. مزیت مهم آن این است که مرز مالکیت، معیار موفقیت، مسیر بازگشت، اثر تغییر و نیازهای پایش روشن‌تر می‌شود؛ بنابراین پیاده‌سازی قابل نگهداری‌تر، مستندتر و قابل اعتمادتر خواهد بود. برای ورود به دیکشنری، این واژه را می‌توان به عنوان یک اصطلاح تخصصی در فناوری سبز در نظر گرفت که برای آموزش تیم، طراحی معماری، کنترل کیفیت و گفت‌وگوی دقیق‌تر میان نقش‌های فنی مفید است.