«Threat Model Traceability Link» در دسته امنیت به مدل تهدید لینک traceability اشاره دارد و با محافظت از کد، داده، هویت، زیرساخت، زنجیره تأمین و مسیرهای سوءاستفاده مرتبط است. در این اصطلاح، محور اصلی «مدل تهدید» است و بخش «لینک traceability» یعنی ارتباط قابل پیگیری میان نیازمندی، تصمیم، کد، تست و رخداد. این مفهوم زمانی کاربردی می‌شود که تیم بخواهد درباره طراحی، اجرا، نگهداری یا عیب‌یابی یک قابلیت تصمیم دقیق‌تری بگیرد و بداند چه داده‌ها، محدودیت‌ها، مسئولیت‌ها و ریسک‌هایی باید دیده شوند. در عمل می‌تواند در کارهایی مثل تحلیل تهدید، بازبینی دسترسی، تست نفوذ و پایش رخدادهای مشکوک استفاده شود و کمک کند تصمیم‌ها فقط بر اساس حدس یا تجربه پراکنده گرفته نشوند. مزیت مهم آن این است که مرز مالکیت، معیار موفقیت، مسیر بازگشت، اثر تغییر و نیازهای پایش روشن‌تر می‌شود؛ بنابراین پیاده‌سازی قابل نگهداری‌تر، مستندتر و قابل اعتمادتر خواهد بود. برای ورود به دیکشنری، این واژه را می‌توان به عنوان یک اصطلاح تخصصی در امنیت در نظر گرفت که برای آموزش تیم، طراحی معماری، کنترل کیفیت و گفت‌وگوی دقیق‌تر میان نقش‌های فنی مفید است.